'Tussen waanzin en bezonnenheid'
Tijdens een wandeling in de natuur word je al snel getroffen door de schoonheid en rust die zij uitstraalt. Echter, bij nadere bestudering ontdek je dat er in die natuur een continue strijd aan de gang is, die wreed is en ook prachtig, tussen planten, dieren, soorten, in een gevecht om het bestaan. Er is sprake van opkomst en neergang, voortplanting, overwoekering. Tegenstellingen als leven en dood, ontstaan en vergaan, eten en gegeten worden zijn aan de orde van de dag en bestaan op hetzelfde moment. Goed, kwaad, schoonheid en venijn, lopen hierin dus continu door elkaar.
Binnen dit grote en complexe systeem van de natuur verhouden alle elementen zich tot elkaar en tot het geheel.
Deze natuur en daarmee ook het leven is in mijn ogen gruwelijk, prachtig, verbazingwekkend en beangstigend tegelijk.
Om hier mijn vinger op te leggen verbeeld ik dit door middel van menselijke, dierlijke en natuurlijke elementen en structuren. Schoonheid en venijn ervan laat ik overlappen in afgebakende tekeningen. Ik kader dit gegeven, en onderzoek het;
-Waar bevindt zich de overlap tussen de tegenstellingen en hoe uit zich dat?( Kan iets aantrekkelijk en afstotelijk tegelijk zijn? Ontstaan en vergaan op hetzelfde moment?)
-Hoe verhoudt alles om ons heen maar ook binnenin onszelf zich tot elkaar? Hoe verhoud ik mij tot dit alles?
Net als in de natuur verhoud alles in mijn werk zich tot elkaar, van micro- tot macroniveau, van vaste tot vloeibare vorm. Alle elementen in de tekening zijn in hun diepste wezen met elkaar verbonden, vergroeid, verkleefd. Beeldend uit zich dit in de vormentaal en lijnvoering die ik gebruik, in de rangschikking, schaalvergroting/verkleining, in de verbindingen die ik teken.
Terwijl ik teken, probeer ik de natuurlijke rangschikking die in de opbouw van cellen, weefsel en natuur om ons heen verankerd ligt, te ontdekken. Deze rangschikking heeft voor mij alles te maken met een bepaalde woekering van materie , waarin orde en chaos samen opgaan. Cellen in ons lichaam, de natuur om ons heen, de planeten in het universum; alles lijkt te zijn gerangschikt volgens bepaalde patronen die verband hebben met elkaar, en die regelmatig en onregelmatig tegelijk zijn. Tijdens het tekenen probeer ik dit wankele evenwicht tussen orde en chaos te vinden, deze woekering van structuren te laten ontstaan zonder dat het op louter toeval berust. Ik werk dan ook weloverwogen en zeer geconcentreerd, op een niveau waar de ratio het onderbewustzijn raakt, bijna vanuit een soort instinct.
Het tekenen is voor mij leven in zijn zuiverste vorm, ik raak het als het ware aan en voel mij ‘uitvinder’ van materie. De tekening is een bron van ‘nieuw leven’. Ik probeer geen exacte weergave van het leven om ons heen te maken maar mij te werpen in het proces van ontstaan en vergaan. Ik creëer, onderzoek en filosofeer binnen de tekening.
Ik werk voornamelijk met potlood en kleurpotlood. Hiermee probeer ik zoveel mogelijk verdieping te bereiken, ik gebruik lagen en kleurtonen over elkaar, diverse hardheden, grijswaarden, lijnvoeringen. Met potlood kan ik veel verfijning bereiken, en komt de genoemde woekering goed tot uitdrukking. Ik werk veelal op groot formaat papier. De verbinding van zowel mijzelf als de kijker met het werk is op deze manier het grootst. Ook vind ik de tegenstelling tussen de enorme detaillering in de tekening en het grote formaat interessant. Ik heb een tekenstijl ontwikkeld waarbinnen ik mij goed kan uitdrukken en waar ik nog meer in wil ontdekken.
